test mitsubishi l200 auto al dia
The L200's dimensions are quite similar to those of the Ford Ranger Double Cab, whether it's length (5,000 mm vs 5,123), width (1,750 mm vs 1,763), height (1,775 mm vs 1,722) or wheelbase (3,000
Renovamos nuestra identidad al unir los beneficios de diseño de dos de nuestros modelos. Su máscara frontal rodea y protege al vehículo adoptando la resistencia, durabilidad que caracterizan a la Montero y área central de la máscara frontal expresa el alto performance, la deportividad y agilidad del Lancer Evolution. Más sobre exterior
La versión Motion del Mitsubishi L200 se caracteriza por su motor diésel DI-D de 178 CV, que lleva desde hace un par de años a la venta. La moderada potencia del motor de 136 CV del anterior
Especificaciones Seguridad. Tanto si utilizás el L200 para trabajar, como si preferís llevártelo para disfrutar de una aventura familiar, este pick up está concebido para proteger a todos los ocupantes gracias a su completo equipamiento de seguridad avanzada. Frenos ABS / EBD. Control electrónico de estabilidad.
Carlos Cancela. Llega al mercado el nuevo Mitsubishi L200, un modelo que se integra en el segmento pick-up y que destaca por una estética muy moderna y llamativa, sobre todo en su frontal, por
Warum Starke Frauen Oft Single Sind. Mitsubishi w 2020 roku wprowadziło na rynek w Polsce odświeżony model L200. Chociaż nie możemy mówić o zupełnie nowej generacji, to w paru obszarach model ten przeszedł zmiany, które spokojnie pasowałyby gdyby zyskał kompletnie nowe wcielenie. Mam tu na myśli chociażby wygląd przodu czy silnik. W tym pierwszym przypadku samochód zyskał nowe linie, zgodne z trendami stylistycznymi Mitsubishi i niewiele wspólnego ma z tym, co widzieliśmy przed liftingiem. Zmiana pod maską oznacza zmniejszenie silnika diesla, który obecnie ma litra i rozwija moc 150 KM. Co jeszcze zmieniło się w tym pickupie i czy warto L200 zainteresować się w 2020 roku? Odpowiedzi na te pytania udzielam w teście wideo, który przygotowałem po tygodniu spędzonym z tym samochodem. Mitsubishi L200 załapało się też na sesję zdjęciową. Osoby zainteresowane rzuceniem okiem na porcję fotografii omawianego modelu, zapraszam poniżej. Mitsubishi L200 2020 – galeria zdjęć
La historia de Mitsubishi en nuestro país cuenta más de treinta años. En ese lapso, la marca nipona supo forjar una sólida imagen gracias a la confiabilidad de sus productos. Básicos: Velocidad máxima: 178,5 km/h / Potencia: 181 CV / Consumo promedio: 10,4 km/l/ Precio: u$s Diseño-aerodinámica (✭✭✭✭): Un estilo rupturista, propio de un SUV, no pasa inadvertido por la calle. La carrocería ofrece buena aislación acústica. Confort-espacio interior (✭✭✭✭): Las butacas delanteras son ergonómicas y confortables. La habitabilidad trasera es de las mejores de su clase, aunque el cojín central es un tanto duro. Los más: Diseño moderno • Respuesta del motor / Entrega de potencia • Sistema de tracción • Solidez general. Motor-prestaciones (✭✭✭1/2): Un impulsor confiable, cuyas prestaciones son lógicas pero el rendimiento algo acotado. Equipamiento-instrumental (✭✭✭): La información de la computadora de a bordo es un tanto básica y el sistema multimedia no ofrece GPS. Suspensiones-dirección (✭✭✭): El tren trasero es bastante duro y la dirección pesada en ciudad. Los menos: Precio elevado • Faltantes de equipamiento • Suspensiones duras • Instrumental algo básico. Transmisión-caja (✭✭✭✭): La caja no presenta vicios al momento de pasar de marchas. El sistema de tracción es uno de sus fuertes. Seguridad-frenos (✭✭✭1/2): El sistema responde con eficacia y la dotación es adecuada, pese a algunos faltantes. Precio-garantía (✭✭1/2): Es la más cara de su segmento. El período de garantía está en conformidad con la mayoría de sus rivales. Modelos como Sapporo, Galant, Montero, Lancer, Eclipse, Colt y la misma L200 (que provocó una verdadera revolución entre las camionetas medianas), coronaron el auge de Mitsubishi en la década del noventa. Sin embargo, la escasa oferta de vehículos durante los últimos años la relegó al punto de no ser considerada por el público local. Ahora en manos del Grupo Car One, Mitsubishi comienza una nueva etapa buscando recuperar ese terreno perdido en nuestro país, y lo hace con dos de sus mejores exponentes: el SUV Outlander (producido en Japón) y la actualizada quinta generación de la L200 que, por ahora, llega desde Tailandia. ¿Por qué por ahora? El reciente “bombazo” que generó la cancelación de la fabricación de la pick-up de Mercedes-Benz (Clase X) en la planta cordobesa de Santa Isabel, abre el juego para que otro modelo ocupe su lugar: teniendo en cuenta que Mitsubishi forma parte de una alianza estratégica con Nissan y Renault, todo hace pensar que la L200 puede llegar a convertirse en el tercer modelo producido en la fábrica cordobesa. Viene del futuro El diseño de la L200 es tan llamativo, que a más de uno hace dudar, en primera instancia, si realmente se trata de una pick-up. Este restyling, que se basa en el nuevo lenguaje de diseño “Dynamic Shield” presente en los productos más recientes de la firma (como el ASX o el Eclipse), resalta los trazos rectilíneos de una carrocería cuyo frontal es muy agresivo: el mayor atractivo se da en la forma de la parrilla, con muchos elementos cromados, y las futuristas ópticas que combinan luces de xenón con led. Se lucen también las llantas de aleación liviana de 18” con neumáticos en medida 265/60 R18 y los estribos laterales de aluminio. La línea de cintura es levemente ascendente y ofrece destacados ángulos de ataque y salida (31º y 23º, respectivamente), pero la ausencia de una barra de San Antonio deja un poco austero al sector trasero. El espacio de carga dispone de un protector plástico y cuatro ganchos para sujeción. El detalle curioso es que la cubierta del paragolpes trasero es de plástico, presumiblemente más sensible al desgaste durante un uso intensivo. Como siempre acostumbró este modelo, el habitáculo es agradable y la calidad percibida, elogiable. Plásticos bien encastrados y de destacada manufactura se combinan con algunos apliques símil aluminio y cuero, como en los paneles de puertas y el tapizado. El instrumental es funcional y luce un diseño apropiado para una pick-up, aunque la computadora de a bordo es algo limitada. Asimismo, la pantalla táctil ubicada en el panel central no termina de convencernos. Si bien la calidad de imagen es nítida y dispone de cámara de retroceso, el sistema multimedia no se condice con el resto del vehículo: da la sensación de no ser original de fábrica. No ofrece navegador satelital y, por otra parte, emparejar un smartphone con el “mirror screen” es una tarea bastante engorrosa. En contrapartida, obtener una óptima posición de manejo es posible gracias a la regulación eléctrica de la butaca y el doble reglaje del volante. Los asientos delanteros son ergonómicos y ofrecen buena sujeción lateral, mientras que la habitabilidad trasera es una de las más destacadas del segmento. Esto se debe al diseño de la cabina, que culmina “recostada” hacia el sector de la caja de carga y permite que el respaldo trasero tenga buena inclinación y haya generoso espacio para las piernas. No obstante, el diferencial de la L200 por sobre el resto de sus competidoras radica en las múltiples salidas de aire (debajo del techo) con forzadores. Solidez de origen Bajo el capó del flamante modelo no hay novedades. Continúa equipando el motor con turbo de geometría variable capaz de desarrollar 181 caballos de fuerza y entregar 43,9 kgm torque a vueltas. Se trata de un impulsor ágil, que siempre dispone de la fuerza necesaria para responder ante la demanda del conductor, y con buenos registros prestacionales: acelera de 0 a 100 km/h en 10,7 segundos y alcanza una velocidad máxima de 178,5 km/h a rpm. A diferencia de la versión anterior (que tenía caja automática de cinco marchas) esta cuenta con una transmisión de seis velocidades, cuyo funcionamiento es adecuado y no evidencia marcados retrasos a la hora de pasar de marchas. Dispone de modo secuencial, para efectuar los cambios de manera manual o bien a través de unas enormes levas de aluminio ubicadas detrás del volante. En materia de rendimiento obtuvimos 8,9 km/l en ciudad, 13,3 km/l en ruta a 90 km/h, y 9,2 km/l a 120 km/h, para redondear un promedio de 10,4 km/l: un rango intermedio en este segmento. Como buena chata, el tren trasero es duro y produce un andar saltarín en caminos de campo e inclusive en la ciudad, fundamentalmente al sortear lomos de burro o transitar por empedrado irregular. Claro que esto le otorga más rudeza al conjunto y un andar aplomado en la ruta para mayor seguridad, donde el confort de marcha es placentero. Un sello distintivo del modelo fabricado en Tailandia es su sistema de tracción. Denominado Super Select 4WD-II, funciona como cualquier otra camioneta del segmento –con tracción 4x4 y baja conectables–, pero que permite elegir por una función que envía tracción a las cuatro ruedas de manera automática en caso de perder tracción en el eje posterior. El aspecto negativo es la dirección, sin asistencia eléctrica. Pese a que ofrece un gran radio de giro, resulta bastante pesada al realizar maniobras en espacios reducidos. A la altura La oferta local de la nueva L200 está conformada por tres opciones. Bajo la nomenclatura GLS, la variante automática de entrada de gama cuesta dólares, mientras que las versiones GLS Full, con caja manual o automática (en ambos casos de seis marchas) tienen un valor de y dólares, respectivamente. En pesos, al cierre de esta edición, el valor de la unidad utilizada para nuestra prueba (la GLS Full AT) es de pesos, un monto excesivo que convierte a esta pick-up extrazona en la más cara del segmento, sin contar, obviamente, las versiones especiales o deportivas de la competencia. Por consignar sólo algunos valores actuales, la Nissan Frontier LE 4x4 AT se ofrece a pesos, la Chevrolet S10 CD 4x4 LTZ HC AT a pesos, la Toyota Hilux CD 4x4 TDI SRX 6AT a pesos, la Ford Ranger TDCi CD 4x4 Limited AT a pesos, y la Volkswagen Amarok CD TDi 180 CV 4x4 Highline AT, a de la misma moneda. El equipamiento de confort es adecuado: tapizado de cuero, sistema de acceso y encendido sin llave, climatizador automático bizona con salidas en todo el habitáculo, control de velocidad crucero, retrovisor con atenuación automática, espejos eléctricos y el mencionado sistema multimedia con pantalla táctil de siete pulgadas, entre lo más destacado. A pesar de ello, algunos faltantes se hacen notar, como los sensores de estacionamiento delantero y trasero, el ajuste lumbar de la butaca del conductor y una lona marítima para cubrir el eventual equipaje sobre la caja de carga. En cambio, el nivel de seguridad pasiva que brinda es uno de los más completos del segmento: controles de estabilidad y tracción (también off-road), frenos ABS con distribución electrónica de frenado, siete airbags (doble frontal, doble lateral, de cortina y de rodilla para el conductor), anclajes para sillas infantiles, asistencia para arranque en pendiente, control de descenso y control de balanceo de trailer. Si hilamos fino, en este rubro podemos mencionar algunos elementos ausentes en la configuración que llega a nuestro país, muchos de ellos disponibles en la L200 para otros mercados, e incluso presentes en varios modelos de la competencia: los de mitigación de colisión frontal, advertencia de punto ciego, alerta de tráfico cruzado trasero y detector de carril. En este segmento, la referencia en materia de seguridad activa es la nueva Ford Ranger, que incorporó recientemente el control de velocidad crucero adaptativo. De todos modos, estamos en presencia de un producto muy confiable en todos los aspectos, además de proponer uno de los diseños más atractivos entre las pick-ups medianas. La garantía que brinda el nuevo importador (tres años ó kilómetros) está en conformidad con la mayoría de sus rivales, aunque la Toyota Hilux dispone de una cobertura de cinco años ó kilómetros. FICHA TÉCNICA Y PRESTACIONES
Mitsubishi L200 jest pick-upem posiadającym bardzo dobre zdolności terenowe produkowanym przez japoński koncern. Auto zadebiutowało w 1978 roku. Na rodzimym rynku występowało pod nazwą Forte, a sam samochód był tworzony we współpracy z Chryslerem. Jego bliźniaczym modelem był Dodge Ram D-60 oraz Plymouth Arrow. Pierwsza odsłona L200 występowała tylko w postaci 2-drzwiowego pick-upa. Ładowność zwykłej wersji wynosiła 500 kg, jednak występowały także odmiany ze wzmocnionym zawieszeniem, zdolne przewieźć ładunek o wadze 1 tony. Pod maską mogły pracować zarówno diesle jak i benzyniaki, jednak na równych rynkach dostępne były różne jednostki. Eksportowe wersje wyposażone były w silniki o zapłonie iskrowym o pojemności 2 lub 2,6 litra. Rozwijały one odpowiednio 93 i 105 KM. Dostępny był także diesel o pojemności 2,3 litra generujący 73 KM. Moc mogła być przenoszona na tylne lub wszystkie koła za pośrednictwem 4- lub 5-biegowego manualu. W 1986 roku roku zaprezentowano II generację L200, tym razem jednak, japońska marka już nie współpracowała z Chryslerem przy budowie tego auta. Niektórzy uważali że był to jedynie facelifting istniejącego już modelu. Zmiany zewnętrze są zauważane, ale przede wszystkim wprowadzono odmianę 4-drzwiową z podwójną kabiną. Auto mogło występować także z oddzieloną dodatkową ścianą, paką, oraz z zamkniętą przestrzenią ładunkową. Pod maską najczęściej można było spotkać silniki o zapłonie samoczynnym o pojemności 2,4 litra i mocy 68 lub 84 KM. Silniki benzynowe były takie same jak w poprzedniej wersji. W 1993 roku nieco odświeżono nadwozie – zmodernizowano grill oraz zmieniono zderzak przedni. Dodatkowo na niektórych rynkach, dostępne był 3-litrowy benzyniak V6, który rozwijał 148 KM. Standardowo auto było wyposażone w napęd na 4 koła, ale za dopłatą dostępny był także napęd na obie osie. W 1996 roku na rynku pojawiła się III generacja japońskiego pick-upa, jednak już po 3 latach doczekał się on faceliftingu, który znacznie uatrakcyjnił jego stylistykę. Inżynierowie starali się, by ta generacja była bardziej „przyjazna” również dla użytkowników prywatnych. Dzięki temu że jego konstrukcja opierała się na ramie, odznaczał się on przyzwoitymi właściwościami terenowymi. L200 mógł występować w wersji z pojedynczą lub podwójną kabiną, a pod jego maską gościły głównie 2,5-litrowe turbodiesle i mocy 99, 113 lub 133 KM. Jedyny 132 konny benzyniak miał 2,4 litra pojemności i zastąpił większą, 2,6-litrową jednostkę. Pick-up mógł zostać wyposażony w 4-stopniowy automat lub 5-biegową skrzynię ręczną. W 2005 roku, L200 odniósł zwycięstwo w elitarnym Rajdzie Dakar. Już rok później w salonach pojawiła się 4. odsłona „woła roboczego” Mitsubishi. Stylistyka auta zyskała wiele zaokrągleń – charakterystycznym elementem była „podcięta” kabina pasażerska w wersjach, w kótrych nie była ona oddzielona ścianą. Dzięki łagodnemu i pospolitemu wyglądowi, auto w mieście nie wyglądało jak brzydkie kaczątko”. Wnętrze choć było przestronne, to miejsca na tylnej kanapie dla pasażerów jest „tylko” wystarczająco. W komplecie osób, pasażer siedzący na środku może odczuwać znaczący dyskomfort. Pod maską przez długi czas mógł pracować tylko 2,5-litrowy turbodiesel o mocy 136 KM. Dopiero przy okazji faceliftingu z 2014 roku, do oferty dołączyły jednostki o tej samej pojemności, ale rozwijały 160 lub 178 KM. Jeśli chodzi o przeniesienie momentu obrotowego na koła, odpowiadać za to mógł automat o 4 lub 5 przełożeniach oraz 5-biegowy manual. W 2015 roku zadebiutowała 5. generacja L200, którego bliźniaczym modelem jest Fiat Fullback. Można odnieść wrażenie, iż auto stało się większe i bardziej muskularne w stosunku do swojego poprzednika. Zmianie uległa jednak tylko długość oraz bardzo nieznacznie szerokość. Auto występuje jako Club oraz Double Cab. Napęd na 4 koła występuje tu seryjnie, a pod maską znalazł 2,4-litrowy turbodiesel DI-D, który może rozwijał 154 lub 181 KM. Łączone są one z 6-biegową skrzynią ręczną lub 5-stopniowym automatem. Konkurentami Mitsubishi L200 są Nissan Navara, Toyota Hilux oraz Ford Ranger. Mitsubishi L200 - powiązane artykuły
Onze vergelijker laat je toe om tot 3 auto's tegelijkertijd te vergelijken en 9 vergelijkingen in je mandje te bewaren. Uw winkelmand van te vergelijken voertuigen0 Sleep en verplaats een voertuig vanuit uw winkelmand naar één van de 3 posities hierboven om de vergelijking te maken Overzicht : We hoeven er geen tekeningetje bij te maken: het is veel lastiger om een pick-up er nieuw te doen uitzien dan een conventionele berline, die bij een generatiewissel probleemloos van silhouet kan veranderen. Zo heeft de Mitsubishi L200, de vijfde generatie intussen, een volledig nieuw koetswerk, maar zie je dat er amper aan. In de eerste plaats omdat hij niet moderner oogt dan zijn voorganger, en verder omdat hij nu wel heel sterk lijkt op de D-Max van concurrent Isuzu. Toch hebben de esthetische ingrepen iets geruststellends. Om maar die wijzigingen te noemen die ons spontaan te binnen vallen: zijn meer gekunstelde koplampen beloven een betere lichtopbrengst, en de nieuwe vouwen op de fl anken resulteren in een vloeiender overgang tussen cabine en laadbak. Door de vleugels en de (nog breder geworden) wielkasten visueel te verbinden dragen ze bij tot de indruk van robuustheid die van de L200 uitgaat. Meer dan een ander soort auto hoort een pick-up er stevig uit te zien. De cabine heeft dan ook de rondingen opgegeven die de L200 zo origineel maakten, met name de naar voren krullende achterdeuren, die het passagierscompartiment van de vorige generatie iets van een cocon gaven, netjes gescheiden van de laadbak. Met het oog op een optimale binnenruimte en instap werden de deuren en de deuropeningen vergroot (vooral de achterste). Nog om plaats in het interieur te winnen moest de elektrisch te openen achterruit wijken. Jammer, want die functie was niet alleen prettig – ze zorgde voor een aangename bries tijdens het rijden – maar ook verdomd handig om bijvoorbeeld lange planken te laden. Zeker omdat de laadbak van de L200 sowieso al iets korter is dan gemiddeld in dit segment.
Hard as a rock tekst i zdjęcia: Artur Mierzejewski Niedawno pisałem o pickupie Toyoty, niezniszczalnym modelu Hilux. Dziś artykuł o bezpośrednim rywalu wspomnianego powyżej, również japońskim produkcie – Mitsubishi L200. Jeden z liderów tego segmentu rynku przeszedł niedawno facelifting i trafił do naszej redakcji w ciekawej wersji Dakar. Biały, mój ulubiony… Nasi wierni czytelnicy już pewnie dobrze pamiętają, że najbardziej zachwycam się autami w moim ulubionym ostatnio białym kolorze. Odbiór prasowego L200 był więc dla mnie miłym rozpoczęciem testu, choć z racji nowości tego egzemplarza musiałem dość długo czekać na wyjazd z salonu – panowie dopiero montowali (w pośpiechu) zabudowę skrzyni ładunkowej. Warto było posiedzieć godzinkę w salonie i wypić kawę, bo zabudowa ta jest dość charakterystycznym elementem L200 i zdecydowanie poprawia jego wizerunek. Jest zdecydowanie ładniejsza od zwykłej, płaskiej rolety, jak też od pękatej, dużej zabudowy dostępnej w ofercie. Niestety, z uwagi na niską linię „dachu” jest również mniej praktyczna, a przestrzeń pod nią nieco ograniczona i nie pozwala na przewiezienie wyższych ładunków. Auto w tej konfiguracji wygląda jednak stosunkowo lekko i dynamicznie w porównaniu do konkurentów i to pomimo ponad pięciometrowej długości. Szkoda tylko, że wspomniane wyposażenie podnosi cenę pickupa o 15 tysięcy złotych. Z daleka rzucają się w oczy napisy Dakar na drzwiach i emblemat z tą nazwą na tylnej klapie. Świadczy to o wyposażeniu L200 w pakiet stylistyczny, w skład którego, poza wspomnianymi wcześniej napisami wchodzą także chromowany, sportowy grill i obramowania tylnych lamp, wzmocnienie pod przednim zderzakiem, czujniki parkowania i limitowane dywaniki welurowe z logo DAKAR. Auto nie jest jednak terenówką przygotowaną do startu w słynnym rajdzie, ale pojazdem, który służyć ma przede wszystkim jako podstawowe auto do poruszania się po mieście, wyjazdów wakacyjnych i bezstresowych wypraw w lekki (a nawet nieco trudniejszy) offroad. Projektanci zadbali o to, żeby samochód wyglądał atrakcyjnie, a nie jak zwykły „wół roboczy”. Błyszczące, chromowane obudowy lusterek, modnie wyprofilowany zderzak, metalowe progi, ładne alufelgi – te elementy zdecydowanie poprawiają odbiór L200 i stoją z pewnością za niezłymi wynikami sprzedażowymi tego modelu. Poza tym prezentowany egzemplarz jest zdolny do przewiezienia w dość komfortowych warunkach czterech dorosłych osób dzięki kabinie Double Cab. W środku Kabina L200 w wersji Double Cab robi dobre wrażenie. Jest przestronna i solidnie wykonana, choć prosta i nie porywa stylistyką – tu zabrakło projektantom nieco fantazji. Użyte plastiki są dość twarde, ale dobrze spasowane, a całość wygląda typowo dla Mitsubishi, więc miłośnicy marki od razu poczują się tu jak u siebie. Wygodna, pokryta skórą kierownica ze sterowaniem radioodtwarzaczem i tempomatem ma niestety tylko regulację w pionie, ale dzięki regulacji fotela kierowca znajdzie wygodną pozycję. Zegary z metalizowanymi obręczami są czytelne dzięki klasycznej formie. Znalazło się tam miejsce na mały wyświetlacz licznika kilometrów i ikonę wskazującą wybrany rodzaj napędu. Rozbudowany komputer pokładowy został zintegrowany z głównym, centralnie umieszczonym wyświetlaczem i ma możliwość prezentowania informacji dotyczących zużycia paliwa, temperatury zewnętrznej, wysokości (w odniesieniu do poziomu odniesienia) i ciśnienia atmosferycznego wraz z historią każdego z tych wskaźników w ostatnich godzinach. Możemy również odczytać kierunek jazdy na elektronicznym kompasie, co może okazać się przydatne, gdy przypadkiem znajdziemy się na środku Sahary 🙂 Z pewnością skorzystamy wtedy również z lewarka reduktora znajdującego się obok „wajchy” skrzyni biegów, który umożliwia wybór napędu (2H – tył, 4H – na 4 koła w proporcji 50/50, 4HLc – na 4 koła z blokadą mechanizmu różnicowego i 4LLc – z reduktorem). Materiał, którym pokryto siedzenia jest dobrej jakości, a same fotele są wygodne, choć twarde. Wyposażenie jest na przyzwoitym poziomie, z niezłym radiem, automatyczną klimatyzacją, elektrycznie sterowanymi lusterkami i szybami (w tym również tylną – przyjemny gadżet). Pewną niedogodność może w kabinie stanowić dość wysoki poziom hałasu. Niestety silnik jest głośny, a wyciszenie pozostawia nieco do życzenia, ale podsumowując można stwierdzić, że L200 Dakar jest samochodem na tyle uniwersalnym i przyjaznym, że można go polecić nie tylko farmerom i przedsiębiorcom ale również rodzinom z dziećmi. Nie nadaje się chyba tylko dla kierowców wyścigowych i rajdowych. Dla nich przeznaczone są wyczynowe pojazdy, znane nie tylko z trasy rajdu Dakar. Mocy – przybywaj! Niestety prezentowany egzemplarz w rajdzie by się nie sprawdził, bo mocy nieco brakuje, do codziennej jazdy jednak powinno wystarczyć. silnik diesla D-ID z turbiną i intercoolerem dysponuje 178 KM i 400 Nm przy 2000-2850 obr./min. Wartości te na papierze robią dobre wrażenie, podobnie jak osiągi (przyspieszenie do 100 km/h w 12 sekund, prędkość maksymalna prawie 180 km/h), ale wrażenia z jazdy nieco studzą zapał. Silnik jest głośny i wydaje się, że przyspieszenia są nieadekwatne do generowanego hałasu ale od razu dodajmy – dotyczy to jazdy po asfaltach. Choć w założeniu przeznaczony do jazdy po nieutwardzonych nawierzchniach, to właśnie na szosach i w mieście pickupy spędzają większość swojego życia i przez ten pryzmat są oceniane. W terenie natomiast napęd L200 spisuje się znakomicie, a elastyczny silnik z wysokim momentem i skrzynia redukcyjna sprawiają, że praktycznie nie ma przeszkód nie do pokonania. Zupełnie niezłe są ważne w terenie parametry – prześwit 200 mm, głębokość brodzenia 500 mm, a krótki zwis przedni i ochronne osłony pod zderzakami pozwalają na pokonywanie nawet stromych wzniesień. Mitsubishi ma możliwość holowania potężnej przyczepy o masie do 2700 kg, a ładowność auta to prawie 1000 kg. Prawda, że wystarczy? Układ kierowniczy jest wystarczająco precyzyjny, choć czasami trzeba się mocno „nakręcić fajerą”, ale to typowe dla tego typu pojazdów. Zawieszenie jest miękkie, nieocenione w trudnych warunkach, ale na asfalcie czasem powoduje myszkowanie lekkiego tyłu (zwłaszcza na długich nierównościach) i bujanie niczym na okręcie. Warto jeszcze wspomnieć o ekonomii użytkowania L200. Auto zużywa średnio około 9-10 litrów oleju napędowego na 100 km. Zależne jest oczywiście od warunków i preferencji kierowcy. Oszczędna, spokojna jazda w trasie może zaowocować wynikiem około litra, a właśnie do takiego, delikatnego obchodzenia się z pedałem gazu ten krążownik zachęca. Nawet oszczędni powinni być zadowoleni… Wrażenia Oszczędni wybierają pickupy. Od kilku lat, czyli od momentu wprowadzenia ulg podatkowych dla przedsiębiorców kupujących auta użytkowe, pickupy stały się hitem sprzedaży. Duże, funkcjonalne auta, których cena po odliczeniu VAT oscyluje w okolicach 100 tysięcy złotych cieszą się dużą popularnością wśród Polaków. Mitsubishi L200 jest tego idealnym przykładem, bo cennik zaczyna się już od niespełna 95 tysięcy złotych za model ze słabszym (136 KM) silnikiem, a cena promocyjna potrafi być jeszcze o kilka tysięcy niższa. Prezentowany egzemplarz z niestandardowym wyposażeniem kosztuje 120 tysięcy złotych, czyli de facto firma może go nabyć w cenie poniżej granicy 100 tysięcy. Biorąc pod uwagę niewątpliwy urok Mitsubishi (chyba najładniejszy pickup na polskim rynku) ta oferta wydaje się być bardzo atrakcyjną. DANE TECHNICZNE MITSUBISHI L200 D-ID silnik / pojemność turbodiesel / 2477 cm3 układ / liczba zaworów R4 / 16 moc maksymalna 131 kW (178 KM) / 4000 obr/min moment obrotowy 400 Nm / 2000-2850 obr/min zawieszenie przód wahacze trójkątne zawieszenie tył resory piórowe napęd 4×4 skrzynia biegów manual, 6 biegów prędkość maksymalna 179 km/h przyspieszenie 0-100 km/h 12,1 s zużycie paliwa* 11,0 / 7,5 / 9,0 dług. / szer. / wys. 5005 / 1750 / 1775 mm rozstaw osi 3000 mm masa własna / dopuszczalna 1870 / 2850 kg bagażnik w standardzie 820-980 l bagażnik po złożeniu siedzeń – pojemność zbiornika paliwa 75 l EKSPLOATACJA I CENA gwarancja mechaniczna 3 lata lub 100 tys. km przeglądy co 20 tys. km cena wersji podstawowej 95,990 zł ( 136 KMt) cena wersji testowanej 120,000 zł *miasto/trasa/cykl mieszany (l/100 km) Wszelkie prawa do publikacji bez zgody redakcji zabronione!
test mitsubishi l200 auto al dia
